Eski Osmanlıca kelimeler nelerdir?

Eski Osmanlıca, zengin bir kelime hazinesine sahip olan tarihi bir dildir ve günümüzde de bazı kelimeleri hala kullanmaktayız. Bu kelimeler, kültürel mirasımızın bir parçası olarak dilimize kazandırdığı anlam derinliğiyle dikkat çekmektedir. Bu yazıda, Osmanlı dönemine ait bazı kelimeleri ve anlamlarını keşfedeceğiz. Böylece hem dilimize katkıda bulunan bu kelimeleri tanımış olacak hem de tarihsel süreçte dilin evrimine dair bir fikir sahibi olacağız.

Eski Osmanlıca kelimelerden bazıları şunlardır:

• Mefhum. Kavram, anlam.
• Fettah. İltifat etmek.
• Garabet. Tuhaflık, gariplik.
• Cebren. Zorla.
• Muvaffakiyet. Başarı.
• Mütekeffir. Düşünen, düşünür.
• Batıllık. Geçersizlik.
• Mukavemet. Direnme, dayanma.
• İcabet. Kabul etmek.
• Mülaki. Kavuşan.

Ayrıca, salahiyet, tumturaklı, inkisarı hayal, riyaziye, zümre, taltif, güzide, hilkat, mahir, feragat, tetkik, işkal, şahika, aksülamel, mefhum, mazi, akibet, yeis, itiyat, tenkit, tezahürat, amil, insiyak, tasvip, içtimai, muzdarip, garabet, muvazene, metanet, intibak, iptidai, münasebet, zail, umum, iştirak, cüda, müphem, galebe, muğlak, meşakkat, tazip, tecessüs, rikkat, reva, tedhiş, sakil, hülasa, levazım, muhtelif, müteşekkil, memba, müşahede, vakfetmek, muvazene, riyazet, müteyakkız, nedamet, elzem, telakki, tahakkuk, tevekkeli, ilhak, mahiyet, müsavat, intiba, takim, kıtal, ihtiras, temayül, lâlettayin, **inti